کلینیک طلوعی دوباره

ترک اکسی کدون چقدر طول می کشد؟ زمان ترک دوگانه اکسی کدون

نویسنده: دکتر مسعود جوادی

اسفند ۲۶, ۱۴۰۴

اگر شما یا یکی از عزیزانتان درگیر اعتیاد به اکسی کدون هستید، احتمالاً به دنبال پاسخی روشن برای پرسش ترک اکسی کدون چقدر طول می کشد؟ هستید. اکسی‌کدون یک داروی ضددرد قوی از خانواده مواد افیونی (اپیوئیدی) است. این دارو که با نام تجاری اکسی‌کانتین نیز شناخته می‌شود، با اثر بر روی سیستم عصبی مرکزی، دردهای متوسط تا شدید را تسکین می‌دهد . اما مصرف منظم آن، حتی به‌صورت تجویزی، می‌تواند به سرعت منجر به وابستگی جسمی و روانی شود . درک این نکته حیاتی است که ترک اکسی‌کدون یک فرآیند تدریجی است و نباید انتظار معجزه یک‌شبه را داشت. در این راهنما، قصد داریم با زبانی ساده، شما را با جدول زمانی ترک، عوامل مؤثر بر طول مدت ترک اکسی کدون آشنا کنیم.

 

ترک اکسی کدون چقدر طول می کشد؟

مدت‌زمان ترک اکسی‌کدون یک عدد ثابت نیست و از فردی به فرد دیگر متفاوت است . با این حال، می‌توان یک الگوی کلی را بر اساس ویژگی‌های فارماکوکینتیک این دارو ترسیم کرد. نیمه‌عمر کوتاه اکسی‌کدون ۲ تا ۴ ساعت به این معناست که علائم ترک نسبتاً سریع ظاهر می‌شوند، اما مدت‌زمان آن‌ها به عوامل متعددی بستگی دارد .

مرحله اول: شروع علائم ۸ تا ۲۴ ساعت پس از آخرین مصرف

با توجه به نیمه‌عمر کوتاه دارو، اولین نشانه‌های ترک معمولاً ۸ تا ۱۲ ساعت پس از آخرین دوز خود را نشان می‌دهند . این علائم اولیه اغلب خفیف هستند و شامل موارد زیر می‌شوند:

  •  اضطراب و بی‌قراری: احساس دلشوره و ناتوانی در آرام نشستن
  • آبریزش بینی و چشم‌های اشک‌آلود: علائمی که بسیار شبیه به حساسیت فصلی یا سرماخوردگی هستند
  • خمیازه‌های مکرر: یک علامت کلاسیک در شروع ترک اپیوئیدها
  • تعریق: به‌ویژه در کف دست‌ها یا در طول شب
  • بی‌خوابی خفیف: مشکل در به خواب رفتن یا بیدار شدن مکرر

مرحله دوم: اوج علائم حاد ۲۴ تا ۷۲ ساعت پس از آخرین مصرف

شدیدترین علائم جسمانی و روانی ترک معمولاً در این بازه زمانی رخ می‌دهند و در حدود ۷۲ ساعت به اوج خود می‌رسند . این مرحله بحرانی‌ترین و سخت‌ترین بخش فرآیند ترک است و شامل علائم زیر می‌باشد :

  • دردهای عضلانی و استخوانی: دردهای عمیق و آزاردهنده، به‌ویژه در ناحیه پاها و کمر
  • گرفتگی شکم و اسهال: مشکلات گوارشی که می‌تواند منجر به کم‌آبی بدن شود
  • تهوع و استفراغ: بی‌اشتهایی کامل در این دوره
  • لرزش بدن: لرزش غیرقابل کنترل اندام‌ها
  • افزایش ضربان قلب و فشار خون: واکنش سیستم عصبی به عدم وجود دارو
  • سیخ شدن موهای بدن (مور مور شدن): علامتی که در زبان عامیانه به پوست مرغی معروف است
  • اضطراب شدید و حملات پانیک: احساس ترس ناگهانی و طاقت‌فرسا
  • بی‌خوابی مطلق: یکی از آزاردهنده‌ترین علائم که فرد را از استراحت محروم می‌کند
  • تحریک‌پذیری و خشم: واکنش‌های تند و پرخاشگرانه به کوچک‌ترین مسائل
  • افسردگی: احساس عمیق غم و ناامیدی

مرحله سوم: کاهش تدریجی علائم حاد (روز ۴ تا ۱۰)

پس از سپری شدن ۷۲ ساعت اولیه، شدت علائم جسمانی به‌تدریج رو به کاهش می‌گذارد. با این حال، فرد ممکن است همچنان با موارد زیر دست‌وپنجه نرم کند:

  1. ضعف جسمانی و خستگی مفرط: بدن پس از چند روز بی‌خوابی و بی‌اشتهایی تحلیل رفته است
  2. بی‌حوصلگی و بی‌لذتی (آنهدونیا): ناتوانی در احساس لذت از فعالیت‌های معمول
  3. خواب نامنظم: ممکن است فرد بتواند چند ساعت بخوابد، اما کیفیت خواب پایین است
  4. نوسانات خلقی: احساس خوب در یک لحظه و احساس بد در لحظه بعد

مرحله چهارم: سندرم پس از ترک حاد هفته دوم تا چند ماه

پس از گذشت حدود یک تا دو هفته، بدن از نظر فیزیکی تا حد زیادی پاکسازی شده است، اما مغز هنوز در حال بازگشت به حالت تعادل طبیعی خود است. این دوره که به سندرم پس از ترک حاد (PAWS) معروف است، می‌تواند از چند هفته تا ۱۸ تا ۲۴ ماه طول بکشد . این مرحله مهم‌ترین عامل در عود مجدد مصرف است و نیازمند بالاترین سطح مراقبت و پیگیری می‌باشد. علائم شایع در این دوره :

  1. اضطراب شناور: احساس نگرانی بدون دلیل مشخص
  2. افسردگی خفیف تا متوسط: دوره‌های غم‌گینی که می‌آیند و می‌روند
  3. بی‌خوابی یا اختلال در ریتم خواب: مشکل در به خواب رفتن یا بیدار شدن‌های مکرر
  4. خستگی مزمن: احساس کمبود انرژی
  5. تحریک‌پذیری: زودرنجی در مواجهه با استرس‌های روزمره
  6. ولع مصرف (وسوسه): این ولع به ویژه در مواجهه با محرک‌های مرتبط با مصرف (افراد، مکان‌ها یا اشیا) می‌تواند شدید باشد

علائم سندروم پس از ترک حاد به‌آرامی و با گذشت زمان فروکش می‌کنند، به‌شرط آنکه فرد یاد بگیرد چگونه آن‌ها را مدیریت کند و از بازگشت به مصرف جلوگیری نماید .

 

 عوامل تأثیرگذار بر مدت‌زمان ترک

همانطور که اشاره شد، مدت‌زمان ترک برای همه یکسان نیست. تصور کنید دو نفر تصمیم به ترک اکسی‌کدون می‌گیرند؛ تجربه آن‌ها می‌تواند کاملاً متفاوت باشد. این تفاوت به عوامل زیر بستگی دارد :

  • دوز مصرفی :  افرادی که دوزهای پایین‌تر (مثلاً کمتر از ۴۰ میلی‌گرم در روز) مصرف می‌کنند، معمولاً دوره ترک کوتاه‌تر و علائم خفیف‌تری را تجربه می‌کنند.  مصرف‌کنندگان دوزهای بالا (بیش از ۸۰ میلی‌گرم در روز) با وابستگی جسمی شدیدتری مواجه هستند و دوره ترک طولانی‌تری خواهند داشت.
  • مدت‌زمان مصرف: در مصرف کوتاه‌مدت چند هفته تا چند ماه بدن فرصت کمتری برای تطابق پیدا کرده است، بنابراین ترک سریع‌تر و آسان‌تر انجام می‌شود. در مصرف طولانی‌مدت مثلا چند سال تغییرات عمیق‌تری در ساختار و عملکرد مغز ایجاد شده است. بازگشت به حالت تعادل نیازمند زمان بیشتری است و دوره سندروم پس از ترک حاد طولانی‌تر خواهد بود.
  • روش مصرف: در مصرف خوراکی دارو به‌تدریج جذب می‌شود و وابستگی ممکن است تدریجی‌تر باشد. در مصرف تزریقی یا استنشاقی دارو سریعاً به مغز می‌رسد، وابستگی سریع‌تر و شدیدتر ایجاد می‌کند و ترک آن نیز معمولاً دشوارتر است .
  • سلامت عمومی و سابقه پزشکی فرد: وضعیت جسمانی مانند مشکلات کبدی یا کلیوی می‌توانند بر متابولیسم و دفع دارو تأثیر بگذارند.  وضعیت روانی مثلا  وجود اختلالات زمینه‌ای مانند اضطراب یا افسردگی می‌تواند علائم روانی ترک را تشدید کرده و طولانی‌تر کند.

وجود یا عدم وجود مصرف هم‌زمان سایر مواد: مصرف هم‌زمان الکل، بنزودیازپین‌ها یا سایر مواد مخدر، فرآیند ترک را پیچیده‌تر و طولانی‌تر می‌کند و می‌تواند خطرناک باشد.

 

ترک اکسی کدون در روش های مختلف ترک چقدر طول می کشد؟

انتخاب روش مناسب برای ترک، یکی از مهم‌ترین تصمیم‌ها در این مسیر است. هر روش مزایا و معایب خاص خود را دارد و باید بر اساس شرایط فردی توسط پزشک متخصص تعیین شود.

۱. تاثیر نوع سم‌زدایی در طول مدت ترک اکسی کدون

اولین گام در ترک، پاکسازی بدن از ماده مخدر است. سم‌زدایی می‌تواند به روش‌های مختلفی انجام شود :

  • سم‌زدایی تدریجی: در این روش، دوز اکسی‌کدون طی یک دوره زمانی (مثلاً چند هفته) به‌آرامی کاهش می‌یابد تا بدن فرصت تطابق پیدا کند و علائم ترک به حداقل برسند. این روش معمولاً در حالت بیداری و با نظارت پزشک انجام می‌شود و عوارض کمتری دارد .
  • سم‌زدایی سریع یا فوق‌سریع (UROD): این روش‌ها تحت بیهوشی یا بی‌حسی عمیق انجام می‌شوند و در مدت زمان بسیار کوتاهی (چند ساعت تا چند روز) بدن از مواد پاک می‌گردد . این روش‌ها برای همه افراد مناسب نیستند و معمولاً به افرادی با شرایط جسمانی خاص و تحت نظارت تیم پزشکی مجرب توصیه می‌شوند .

۲. تاثیر دارودرمانی بر طول مدت ترک اکسی کدون

در این روش، از داروهای تجویزی برای کاهش علائم ترک، کنترل ولع مصرف و جلوگیری از عود استفاده می‌شود :

  1. بوپرنورفین: یک اپیوئید با اثرات خفیف‌تر که به کاهش دردهای ناشی از ترک و ولع مصرف کمک می‌کند.
  2. متادون: یک اپیوئید طولانی‌اثر که به‌عنوان درمان جایگزین استفاده شده و دوز آن به‌تدریج کاهش می‌یابد.
  3. نالترکسون: یک داروی ضد مخدر است که گیرنده‌های اپیوئیدی مغز را مسدود می‌کند. اگر فرد پس از ترک، اکسی‌کدون مصرف کند، نالترکسون مانع از اثرگذاری آن شده و از بازگشت به مصرف جلوگیری می‌کند .

مصرف این داروها تاثیری بر مدت زمان ترک اکسی کدون ندارند. در مرکز ترک اکسی کدون پزشک متخصص برای کاهش و کنترل علائم داروهای گفته شده را تجویز می کند تا بیمار با کمترین درد و خماری بتواند این مراحل را طی کند اما تاثیری در طول مدت ترک ندارند.

پاسخ به پرسش ترک اکسی‌کدون چقدر طول می‌کشد؟ را می‌توان اینگونه خلاصه کرد که  دوره حاد ترک  که با شدیدترین علائم همراه است معمولاً بین ۳ تا ۵ روز طول می‌کشد و پس از ۷ تا ۱۰ روز، شدت علائم جسمانی به‌طور قابل توجهی کاهش می‌یابد .  سندرم پس از ترک حاد و علائم روانی و خلقی مانند اضطراب، افسردگی و بی‌خوابی می‌توانند برای چند هفته تا چند ماه (و گاهی تا ۱۸ ماه) ادامه داشته باشند . اما بهبودی کامل و پایدار و رسیدن به یک زندگی باثبات و عاری از وابستگی، یک فرآیند بلندمدت است که نیازمند تعهد به پیگیری درمان، شرکت در جلسات مشاوره و تغییر سبک زندگی می‌باشد.

 

چرا ترک اکسی کدون برای مصرف کنندگان دوگانه طولانی تر است؟

پرسش بسیار مهم و حیاتی‌ای مطرح کرده‌اید. پاسخ کوتاه این است: بله، مدت‌زمان ترک در افرادی که مصرف همزمان دارند، به طور قابل توجهی متفاوت، پیچیده‌تر و معمولاً طولانی‌تر است.در این بخش، به صورت تخصصی و جامع به دلایل این تفاوت می‌پردازیم و تأثیر ترکیب‌های رایج را بررسی می‌کنیم.

چرا ترک همزمان پیچیده‌تر است؟ برای درک این پیچیدگی، باید به چند سطح مختلف نگاه کنیم:

۱. تداخل در سطح گیرنده‌های مغزی

هر ماده مخدر یا دارو، روی سیستم‌های مشخصی در مغز اثر می‌گذارد. وقتی فردی همزمان چند ماده مصرف می‌کند، این سیستم‌ها به طور هم‌زمان تحت تأثیر قرار می‌گیرند و یک شبکه پیچیده از وابستگی ایجاد می‌شود. مثال: فردی که هم اکسی‌کدون و هم بنزودیازپین مانند کلونازپام یا آلپرازولام مصرف می‌کند:

  1. اکسی‌کدون بر گیرنده‌های اپیوئیدی اثر می‌گذارد
  2. بنزودیازپین بر گیرنده‌های GABA تأثیر دارد

این دو سیستم در مغز با یکدیگر تداخل دارند و جداسازی اثرات آن‌ها در فرآیند ترک بسیار دشوار است

۲. سندرم ترک مرکب

زمانی که فرد چند ماده مصرف می‌کند، علائم ترک صرفاً جمع ساده علائم ترک هر ماده نیست، بلکه یک سندرم جدید و منحصربه‌فرد ایجاد می‌شود که در آن:

  • علائم می‌توانند یکدیگر را تشدید کنند (اثر همافزایی)
  • برخی علائم ممکن است به طور هم‌زمان ظاهر شوند و طاقت‌فرسا باشند
  • پیش‌بینی روند علائم دشوارتر می‌شود

۳. خطرات پزشکی بیشتر

ترک همزمان چند ماده می‌تواند با عوارض خطرناک‌تری همراه باشد:

  • خطر تشنج به ویژه در ترکیب با بنزودیازپین‌ها یا الکل
  • خطر روان‌پریشی به ویژه در ترکیب با محرک‌ها مانند متامفتامین یا کوکائین
  • خطر افکار خودکشی به دلیل افسردگی شدید ناشی از ترک همزمان
  • بی‌ثباتی شدید علائم حیاتی فشار خون، ضربان قلب

۴. طولانی‌تر شدن هر فاز ترک

در مصرف همزمان، هر یک از فازهای ترک معمولاً طولانی‌تر می‌شوند:

  • فاز حاد: ممکن است از ۳۵ روز به ۷۱۴ روز افزایش یابد
  • فاز تحت حاد: ممکن است از ۲۳ هفته به ۴۶ هفته برسد
  • سندرم پس از ترک حاد (PAWS): می‌تواند تا ۲ سال یا بیشتر ادامه یابد

 

ترک اکسی کدون برای بیماران با اعتیاد دوگانه چقدر طول می کشد؟

بررسی ترکیب‌های رایج با اکسی‌کدون به بیمار و خانواده کمک می کند چشم انداز بهتری نسب به زمان و پیچیدگی های ترک همزمان داشته باشند. بیایید چند ترکیب رایج را بررسی کنیم و ببینیم هر کدام چگونه بر مدت‌زمان ترک تأثیر می‌گذارند:

اکسی‌کدون + بنزودیازپین‌ها (آلپرازولام، کلونازپام، دیازپام)

این یکی از رایج‌ترین و خطرناک‌ترین ترکیب‌ها است. این ترکیب پیچیده است زیرا  هر دو ماده اثر تضعیف‌کننده سیستم عصبی مرکزی دارند.  ترک همزمان می‌تواند باعث بی‌قراری شدید، اضطراب طاقت‌فرسا و خطر تشنج شود.  بنزودیازپین‌ها باید بسیار آهسته‌تر از اکسی‌کدون کاهش یابند کاهش سریع بنزودیازپین‌ها می‌تواند کشنده باشد.

فاز حاد برای بیمار با اعتیاد دوگانه اکسی کدون و بنزودیازپین ها بین ۱۰ تا ۱۴ روز طول می کشد و  دوره کاهش دوز ۴ تا ۸ ماه (به دلیل نیاز به کاهش فوق‌تدریجی بنزودیازپین‌ها) خواهد بود.  سندروم پس از ترک حاد نیز ۱۲ تا ۲۴ ماه خواهد بود. در این ترکیب، معمولاً ابتدا اکسی‌کدون کاهش می‌یابد و سپس بنزودیازپین‌ها با شیب بسیار ملایم‌تر.

اکسی‌کدون + محرک‌ها (متامفتامین، کوکائین، ریتالین)

این ترکیب شامل یک ماده تضعیف‌کننده (اکسی‌کدون) و یک ماده تحریک‌کننده مانند شیشه است. مصرف همزمان اکسی کدون و محرک ها :

  • مغز به طور هم‌زمان به دو اثر متضاد عادت کرده است: آرام‌بخشی از اکسی‌کدون و تحریک از ماده محرک
  • در ترک، فرد دچار نوسانات شدید خلقی می‌شود: یک لحظه بی‌حال و افسرده، لحظه دیگر بی‌قرار و مضطرب
  • الگوی خواب به شدت مختل می‌شود

فاز حاد برای مصرف کننده همزان اکسی کدون و شیشه بین ۷ تا ۱۰ روز است و  دوره کاهش دوز بین ۲ تا ۴ ماه برای اکسی‌کدون خواهد بود.  سندروم پس از ترک حاد نیز ۶ تا ۱۲ ماه با نوسانات خلقی قابل توجه طول می کشد.

اکسی‌کدون + الکل

این ترکیب بسیار شایع و بسیار خطرناک است. زیرا

  • ترک همزمان الکل و اکسی‌کدون می‌تواند منجر به دلیریوم ترمنس (تشنج و هذیان ناشی از ترک الکل) شود که یک وضعیت اورژانسی پزشکی است
  • علائم روانی مانند افسردگی و اضطراب بسیار شدیدتر هستند
  • خطر آسیب کبدی به دلیل مصرف همزمان افزایش یافته است

فاز حاد برای این مصرف کنندگان  ۷ تا ۱۴ روز با نیاز به بستری در مرکز تخصصی است.  دوره کاهش دوز متغیر است. الکل معمولاً ابتدا قطع می‌شود، سپس اکسی‌کدون کاهش می‌یابد. سندورم پس از ترک حادبین ۱۲ تا ۲۴ ماه به طول خواهد انجامید.

اکسی‌کدون + حشیش (ماری‌جوانا)

این ترکیب نیز رایج است و برخی افراد تصور می‌کنند حشیش به ترک کمک می‌کند. چرا این ترکیب پیچیده است؟

  • حشیش می‌تواند علائم روانی ترک را پنهان یا تشدید کند
  • حشیش با سیستم اندوکانابینوئید مغز تداخل دارد که در تنظیم خلق و خواب نقش دارد
  • پس از قطع حشیش، علائم ترک آن (تحریک‌پذیری، بی‌خوابی، کاهش اشتها) به مشکلات ترک اکسی‌کدون اضافه می‌شود
  • ترک اکسی کدون برای مصرف کنندگان همزمان حشیش چقدر طول می کشد؟

فاز حاد در مصرف کننده همزمان اکسی کدون و ماری جوانا  ۵ تا ۱۰ روز است و  سندرم پس از ترک حاد ۶ تا ۱۲ ماه با تأکید بر مدیریت خلق و خواب طول می کشد.

 

 نمودار مقایسه‌ای ترک اکسی کدون در مصرف کنندگان همزمان

نوع مصرف فاز حاد دوره کاهش دوز سندروم پس از ترک حاد نیاز به بستری
تنها اکسی‌کدون ۳تا ۵ روز ۲تا ۸ هفته ۶ تا ۱۲ ماه در موارد شدید
اکسی‌کدون + بنزودیازپین ۱تا ۴ روز ۴تا ۸ ماه ۱۲تا ۲۴ ماه تقریباً همیشه
اکسی‌کدون + محرک‌ها ۷تا ۱۰ روز ۲تا ۴ ماه ۶ تا ۱۲ ماه اغلب
اکسی‌کدون + الکل ۷تا ۱۴ روز متغیر ۱۲ تا ۲۴ ماه ضروری
اکسی‌کدون + حشیش ۵تا ۱۰ روز ۲تا ۳ ماه ۶تا ۱۲ ماه در موارد شدید

 

علت طولانی تر شدن ترک اکسی کدون در اعتیاد همزمان

همانطور که در جدول مشاهده کردید، طبق آمار و تجربیات بالینی بیمارانی که سابقه اعتیاد همزمان به اکسی کدون و دیگر مواد دارند ناچار به طی مدت زمان طولانی تری برای ترک دارند. در ادامه مکانیسم‌های دخیل در پیچیدگی ترک همزمان توضیح داده می شود.

۱. نوروآداپتاسیون چندگانه

مغز در مواجهه با چند ماده به طور هم‌زمان، تغییرات تطابقی متعددی ایجاد می‌کند:

  • کاهش تعداد گیرنده‌ها در چند سیستم مختلف
  • تغییر در تولید انتقال‌دهنده‌های عصبی متعدد
  • تغییر در مسیرهای پاداش، استرس، خواب و تنظیم هیجانی
  • بازگرداندن همه این سیستم‌ها به حالت تعادل، به زمان بسیار بیشتری نیاز دارد.

۲. پدیده ضربدری

مصرف همزمان می‌تواند باعث ایجاد تحمل متقابل شود:

  • مصرف همزمان مواد تضعیف‌کننده (اکسی‌کدون و بنزودیازپین) می‌تواند تحمل متقابل ایجاد کند
  • این بدان معناست که فرد برای رسیدن به اثر مطلوب، به دوز بالاتری از هر دو ماده نیاز پیدا می‌کند
  • در نتیجه، وابستگی شدیدتر و ترک سخت‌تری خواهد داشت

۳. تداخل در متابولیسم کبدی

بسیاری از مواد از جمله اکسی‌کدون، بنزودیازپین‌ها و الکل توسط آنزیم‌های کبدی متابولیزه می‌شوند:

  • مصرف همزمان می‌تواند عملکرد کبد را مختل کند
  • سرعت متابولیسم داروها تغییر می‌کند
  • دفع مواد از بدن با الگوی متفاوتی انجام می‌شود
  • در نتیجه، زمان‌بندی ظهور علائم ترک نیز تغییر می‌کند

 

هشدارهای حیاتی برای ترک همزمان

اگر شما یا عزیزتان مصرف همزمان دارید، این نکات را جدی بگیرید:

  1. هرگز اقدام به قطع ناگهانی نکنید.ترک ناگهانی به ویژه در ترکیبات حاوی بنزودیازپین یا الکل می‌تواند کشنده باشد. قطع ناگهانی بنزودیازپین‌ها می‌تواند باعث تشنج‌های مقاوم به درمان و حتی مرگ شود.
  2. صبور باشید و انتظارات واقع‌بینانه داشته باشید.اگر مصرف همزمان دارید، مسیر شما یک دوی سرعت نیست. برای یک برنامه ۶ ماهه تا ۲ ساله آماده باشید. این طبیعی است و نشانه شکست شما نیست، بلکه نشانه پیچیدگی وابستگی‌تان است.
  3. به سلامت کبد توجه ویژه‌ای داشته باشید.مصرف همزمان چند ماده می‌تواند به کبد آسیب بزند. حتماً آزمایش‌های عملکرد کبد را به طور منظم انجام دهید.
  4. حتماً در مرکز تخصصی بستری شوید.ترک همزمان باید در محیطی انجام شود که
  • امکان مانیتورینگ ۲۴ ساعته علائم حیاتی وجود داشته باشد
  • تیم پزشکی آماده مداخله در موارد اورژانسی (تشنج، روان‌پریشی) باشند
  • دسترسی به داروهای اورژانسی فراهم باشد

کلینیک طلوعی دوباره به عنوان بهترین مرکز ترک اعتیاد تهران، با کمک بهترین تیم پزشکی کشور و پرستاری ۲۴ ساعته بهترین گزینه برای ترک اعتیاد عزیزان شما است زیرا علاوه بر تجهیزات نوین درمانی، این مرکز مجهز به داروخانه اختصاصی شبانه روزی است تا در هر ساعت از شبانه روز در کمترین زمان ممکن داروهای حیاتی مورد نیاز بیمار در دسترس تیم پزشکی باشد.

مدت‌زمان ترک در مصرف همزمان چند ماده، به طور قابل توجهی طولانی‌تر و پیچیده‌تر از مصرف یک ماده است. علت این تفاوت در تداخل اثرات مواد بر سیستم‌های مختلف مغزی، ایجاد سندرم ترک مرکب، خطرات پزشکی بیشتر و طولانی شدن هر یک از فازهای ترک نهفته است. ترکیبات مختلف با اکسی‌کدون (بنزودیازپین‌ها، محرک‌ها، الکل، حشیش) هر کدام الگوی خاصی از علائم و مدت‌زمان ترک ایجاد می‌کنند.

خطرناک‌ترین ترکیب از نظر عوارض ترک، اکسی‌کدون با بنزودیازپین‌ها و اکسی‌کدون با الکل است. ترک همزمان باید حتماً در مراکز تخصصی و تحت نظر تیم پزشکی مجرب انجام شود. هرگز اقدام به ترک خودسرانه نکنید. صبوری و انتظارات واقع‌بینانه کلید موفقیت در این مسیر طولانی اما امکان‌پذیر است.

مسیر ترک اکسی‌کدون چالش‌برانگیز است، اما با آگاهی، صبر، پشتکار و مهم‌تر از همه، با دریافت کمک تخصصی، قطعاً یک مسیر قابل پیمایش است. این راه را می‌توانید با موفقیت پشت سر بگذارید و زندگی سالم و باکیفیتی را برای خود رقم بزنید.

نویسنده: دکتر مسعود جوادی